ziemia
Autor: Susan Cosier | dodano: 2021-07-28
Raport narwali

Dowody na przyspieszenie zmian klimatu znaleziono w spiralnie skręconych kłach tych waleni.


Kły narwali są naturalnym repozytorium informacji o środowisku, a te informacje mówią, że od kilku dekad Arktyka szybko się zmienia – piszą badacze w „Current Biology”. Co roku w spiralnie skręconym lewym górnym kle pojawia się kolejna warstewka, w której akumulują się między innymi izotopy węgla i azotu oraz konsumowana przez zwierzę rtęć. Naukowcy odkupili od Innuitów z północno-zachodniej Grenlandii dziesięć kłów narwali i znaleźli w nich informacje o zmianach w środowisku naturalnym Arktyki w ciągu ostatnich 50 lat.

„Uzyskanie dostępu do tak długiej serii danych umożliwia duży postęp w poznaniu wpływu takich czynników, jak dieta czy poziom rtęci w organizmie, na kondycję narwali” – komentuje główny autor badań Jean-Pierre Desforges, biolog morski z McGill University.

Badacze pocięli na plasterki spiralne kły waleni, zmielili część z nich na drobny proszek i dokonali analizy ich składu izotopowego. Wyniki wskazały, gdzie i co narwale mogły jeść, a także ujawniły, czy były narażone na kontakt z rtęcią – pierwiastkiem o działaniu toksycznym, kumulującym się w organizmach zwierząt i uszkadzającym ich układ odpornościowy i rozrodczy.

Od początku lat 60. do końca lat 80., gdy lód morski pokrywał większość wód zamieszkiwanych przez narwale, głównym składnikiem ich diety, jak wskazały izotopy węgla i azotu, były ryby będące konsumentami wyższych rzędów, takie jak halibut. Jednak w latach 90. powierzchnia lodu morskiego zaczęła się szybko kurczyć i wtedy też nastąpiła zmiana w proporcji izotopów węgla. Pokazała, że narwale zaczęły zjadać więcej ryb charakterystycznych dla wód wolnych od lodu, na przykład dorszy i gromadników, które znajdują się niżej w łańcuchu pokarmowym i dlatego zawierają mniej rtęci. Naukowcy sądzą, że odpowiedzialne za tę modyfikację upodobań żywieniowych są zmiana klimatu lub rosnące emisje gazów cieplarnianych albo też jedno i drugie.

Zmiany w diecie mają wpływ na ryzyko kontaktu z toksycznymi substancjami oraz na dostęp do składników pokarmowych. Oba te czynniki nie są obojętne dla stanu populacji gatunków. A rozszerzając perspektywę badawczą, można powiedzieć, że kły narwali mogą zawierać wiele cennych danych na temat tego, jak Arktyka i jej mieszkańcy reagują na zmiany klimatyczne, podkreśla Cortney Watt, biolog morska z University of Manitoba, która także bada walenie, ale w tym konkretnym projekcie nie brała udziału. „To bardzo dobre archiwum informacji z ostatnich dekad o tym, co faktycznie dzieje się ze środowiskiem Arktyki” – mówi.

Więcej w miesięczniku „Świat Nauki" nr 08/2021 »
Drukuj »
Aktualne numery
09/2021
10/2020 - specjalny
Kalendarium
Wrzesień
19
W 1982 r.  - pierwsze znane użycie emotikonów :-) i :-(
Warto przeczytać
Nie tylko tabliczka mnożenia, ale i dzielenia może sama wchodzić do głowy! Pomogą w tym zabawne, wpadające w ucho wierszyki, które pozostają w głowach uczniów. Dzięki błyskotliwym skojarzeniom pozwalają łatwo i bez wysiłku nie tylko nauczyć się tabliczki dzielenia w zakresie do 100, ale także zrozumieć, czym jest dzielenie i dlaczego nie musi sprawiać najmniejszych kłopotów.

Logowanie

Nazwa użytkownika

Hasło

Autor: Susan Cosier | dodano: 2021-07-28
Raport narwali

Dowody na przyspieszenie zmian klimatu znaleziono w spiralnie skręconych kłach tych waleni.


Kły narwali są naturalnym repozytorium informacji o środowisku, a te informacje mówią, że od kilku dekad Arktyka szybko się zmienia – piszą badacze w „Current Biology”. Co roku w spiralnie skręconym lewym górnym kle pojawia się kolejna warstewka, w której akumulują się między innymi izotopy węgla i azotu oraz konsumowana przez zwierzę rtęć. Naukowcy odkupili od Innuitów z północno-zachodniej Grenlandii dziesięć kłów narwali i znaleźli w nich informacje o zmianach w środowisku naturalnym Arktyki w ciągu ostatnich 50 lat.

„Uzyskanie dostępu do tak długiej serii danych umożliwia duży postęp w poznaniu wpływu takich czynników, jak dieta czy poziom rtęci w organizmie, na kondycję narwali” – komentuje główny autor badań Jean-Pierre Desforges, biolog morski z McGill University.

Badacze pocięli na plasterki spiralne kły waleni, zmielili część z nich na drobny proszek i dokonali analizy ich składu izotopowego. Wyniki wskazały, gdzie i co narwale mogły jeść, a także ujawniły, czy były narażone na kontakt z rtęcią – pierwiastkiem o działaniu toksycznym, kumulującym się w organizmach zwierząt i uszkadzającym ich układ odpornościowy i rozrodczy.

Od początku lat 60. do końca lat 80., gdy lód morski pokrywał większość wód zamieszkiwanych przez narwale, głównym składnikiem ich diety, jak wskazały izotopy węgla i azotu, były ryby będące konsumentami wyższych rzędów, takie jak halibut. Jednak w latach 90. powierzchnia lodu morskiego zaczęła się szybko kurczyć i wtedy też nastąpiła zmiana w proporcji izotopów węgla. Pokazała, że narwale zaczęły zjadać więcej ryb charakterystycznych dla wód wolnych od lodu, na przykład dorszy i gromadników, które znajdują się niżej w łańcuchu pokarmowym i dlatego zawierają mniej rtęci. Naukowcy sądzą, że odpowiedzialne za tę modyfikację upodobań żywieniowych są zmiana klimatu lub rosnące emisje gazów cieplarnianych albo też jedno i drugie.

Zmiany w diecie mają wpływ na ryzyko kontaktu z toksycznymi substancjami oraz na dostęp do składników pokarmowych. Oba te czynniki nie są obojętne dla stanu populacji gatunków. A rozszerzając perspektywę badawczą, można powiedzieć, że kły narwali mogą zawierać wiele cennych danych na temat tego, jak Arktyka i jej mieszkańcy reagują na zmiany klimatyczne, podkreśla Cortney Watt, biolog morska z University of Manitoba, która także bada walenie, ale w tym konkretnym projekcie nie brała udziału. „To bardzo dobre archiwum informacji z ostatnich dekad o tym, co faktycznie dzieje się ze środowiskiem Arktyki” – mówi.