ziemia
Autor: Amy Mathews Amos | dodano: 2018-08-24
Czy wyręby pomagają jaguarom?

Dobrze prowadzona gospodarka leśna może wspierać ochronę dużych kotów.

Jaguary, największe kotowate zamieszkujące obie Ameryki, potrzebują ogromnych przestrzeni. Jeden samiec może przemierzać terytorium o powierzchni dziesiątek kilometrów kwadratowych, poszukując partnerów i ofiar. Jednak, w związku z tym, że wypas, uprawy rolne i inne formy użytkowania terenu redukują powierzchnie lasów tropikalnych, te płochliwe drapieżniki pozbawiane są siedlisk.

Badania opublikowane w kwietniowym numerze Biological Conservation dają jednak odrobinę nadziei. Naukowcy z zoo w San Diego, Wildlife Conservation Society oraz Agencji do spraw Lasów i Dzikich Zwierząt Peru odkryli, że zagęszczenia populacji jaguarów w umiarkowanie użytkowanych lasach w Gwatemali i Peru – gdzie „dobre zarządzanie” jest potwierdzone przez certyfikat wydawany przez niezależnych ekspertów – były porównywalne do zagęszczeń stwierdzanych w obszarach objętych ochroną i innych terenach o wysokiej jakości siedlisk.

Badania są kolejnym potwierdzeniem, że tego typu lasy mogą służyć jako ważne korytarze ekologiczne dla użytkujących rozległe obszary kotowatych. Badacze sprawdzili koncesje na wyręby w położonym w Gwatemali Maya Biosphere Reserve, znanym na całym świecie obszarze chronionym podzielonym na trzy strefy o różnym stopniu użytkowania: położony w centrum park narodowy, strefę buforową, w której dozwolone jest rolnictwo i wypas zwierząt hodowlanych, oraz wielofunkcyjny teren, w którym można prowadzić wyręby, jednak wypas jest wykluczony. Prowadzona w rezerwacie działalność związana z wycinką musi być wpierw certyfikowana przez nienastawioną na zysk organizację Forest Stewardship Council (FSC). FSC, ustanowione przez międzynarodowe konsorcjum organizacji zajmujących się zarówno ochroną, jak i użytkowaniem lasów, określa standardy umożliwiające zrównoważone użytkowanie lasów. Polowania na terenach leśnych są zabronione, a drogi dojazdowe objęte monitoringiem, aczkolwiek na pozostałych terenach w obrębie rezerwatu polowania są dozwolone.

Naukowcy wykorzystali fotopułapki i obejmujący wiele gatunków model komputerowy do oceny zagęszczenia populacji jaguarów. Okazało się, że w Maya Biosphere Reserve jest ono porównywalne do podobnych siedlisk w regionie Gran Chaco w Boliwii oraz Parku Narodowym Emas w Brazylii. W Peru badacze zastosowali tę samą metodę w certyfikowanych przez FSC lasach położonych w rejonie amazońskiej kotliny Madre de Dios, gdzie wykazali nawet wyższe zagęszczenia jaguarów. Zarówno w Gwatemali, jak i w Peru, naukowcy wykryli ponad 20 innych gatunków ssaków, w tym zwierzęta będące podstawą pokarmu jaguarów. Rozrzedzenie koron drzew mogło wspomagać wzrost roślin stanowiących ich pokarm.

Anand Roopsind, odbywająca staż podoktorski w Boise State University, która nie była zaangażowana w nowe badania, mówi, że te odkrycia potwierdzają inne studia pokazujące znaczenie umiarkowanie użytkowanych lasów dla ochrony jaguarów. FSC cieszy się znaczącym wsparciem organizacji zajmujących się ochroną przyrody. Jednak niektórzy krytykują elementy programu, takie jak potencjalny konflikt interesów, ponieważ osoby certyfikujące są zatrudniane bezpośrednio przez firmy zajmujące się wyrębem.

Niemniej jednak, zarówno Roopsind, jak i współautor badań John Polisar, koordynator programu ochrony jaguarów w Wildlife Conservation Society, podkreślają, że umiarkowanie użytkowane lasy mogą służyć jako ważne korytarze ekologiczne pomiędzy lepiej chronionymi obszarami. „Jeśli naprawdę dobrze zarządzamy lasami, wpływ na duże ssaki jest minimalny, a jest to dużo lepsze rozwiązanie niż przekształcenie tych terenów w pastwiska lub pola uprawne” – dopowiada Roopsind. Polisar idzie nawet krok dalej: „Jeśli zagęszczenia jaguarów są dobre, wiesz, że las jest dobrze zarządzany.”  

Więcej w miesięczniku „Świat Nauki" nr 09/2018 »
Drukuj »
Ten artykuł nie został jeszcze skomentowany.
Aktualne numery
10/2018
10/2017 - specjalny
Kalendarium
Listopad
18
W 1897 r. urodził się Patrick Maynard Stuart Blackett, brytyjski fizyk, laureat Nagrody Nobla.
Warto przeczytać

Skąd się wzięliśmy? Jak to się wszystko zaczęło? To najbardziej fundamentalne pytania we wszechświecie.


Logowanie

Nazwa użytkownika

Hasło

Autor: Amy Mathews Amos | dodano: 2018-08-24
Czy wyręby pomagają jaguarom?

Dobrze prowadzona gospodarka leśna może wspierać ochronę dużych kotów.

Jaguary, największe kotowate zamieszkujące obie Ameryki, potrzebują ogromnych przestrzeni. Jeden samiec może przemierzać terytorium o powierzchni dziesiątek kilometrów kwadratowych, poszukując partnerów i ofiar. Jednak, w związku z tym, że wypas, uprawy rolne i inne formy użytkowania terenu redukują powierzchnie lasów tropikalnych, te płochliwe drapieżniki pozbawiane są siedlisk.

Badania opublikowane w kwietniowym numerze Biological Conservation dają jednak odrobinę nadziei. Naukowcy z zoo w San Diego, Wildlife Conservation Society oraz Agencji do spraw Lasów i Dzikich Zwierząt Peru odkryli, że zagęszczenia populacji jaguarów w umiarkowanie użytkowanych lasach w Gwatemali i Peru – gdzie „dobre zarządzanie” jest potwierdzone przez certyfikat wydawany przez niezależnych ekspertów – były porównywalne do zagęszczeń stwierdzanych w obszarach objętych ochroną i innych terenach o wysokiej jakości siedlisk.

Badania są kolejnym potwierdzeniem, że tego typu lasy mogą służyć jako ważne korytarze ekologiczne dla użytkujących rozległe obszary kotowatych. Badacze sprawdzili koncesje na wyręby w położonym w Gwatemali Maya Biosphere Reserve, znanym na całym świecie obszarze chronionym podzielonym na trzy strefy o różnym stopniu użytkowania: położony w centrum park narodowy, strefę buforową, w której dozwolone jest rolnictwo i wypas zwierząt hodowlanych, oraz wielofunkcyjny teren, w którym można prowadzić wyręby, jednak wypas jest wykluczony. Prowadzona w rezerwacie działalność związana z wycinką musi być wpierw certyfikowana przez nienastawioną na zysk organizację Forest Stewardship Council (FSC). FSC, ustanowione przez międzynarodowe konsorcjum organizacji zajmujących się zarówno ochroną, jak i użytkowaniem lasów, określa standardy umożliwiające zrównoważone użytkowanie lasów. Polowania na terenach leśnych są zabronione, a drogi dojazdowe objęte monitoringiem, aczkolwiek na pozostałych terenach w obrębie rezerwatu polowania są dozwolone.

Naukowcy wykorzystali fotopułapki i obejmujący wiele gatunków model komputerowy do oceny zagęszczenia populacji jaguarów. Okazało się, że w Maya Biosphere Reserve jest ono porównywalne do podobnych siedlisk w regionie Gran Chaco w Boliwii oraz Parku Narodowym Emas w Brazylii. W Peru badacze zastosowali tę samą metodę w certyfikowanych przez FSC lasach położonych w rejonie amazońskiej kotliny Madre de Dios, gdzie wykazali nawet wyższe zagęszczenia jaguarów. Zarówno w Gwatemali, jak i w Peru, naukowcy wykryli ponad 20 innych gatunków ssaków, w tym zwierzęta będące podstawą pokarmu jaguarów. Rozrzedzenie koron drzew mogło wspomagać wzrost roślin stanowiących ich pokarm.

Anand Roopsind, odbywająca staż podoktorski w Boise State University, która nie była zaangażowana w nowe badania, mówi, że te odkrycia potwierdzają inne studia pokazujące znaczenie umiarkowanie użytkowanych lasów dla ochrony jaguarów. FSC cieszy się znaczącym wsparciem organizacji zajmujących się ochroną przyrody. Jednak niektórzy krytykują elementy programu, takie jak potencjalny konflikt interesów, ponieważ osoby certyfikujące są zatrudniane bezpośrednio przez firmy zajmujące się wyrębem.

Niemniej jednak, zarówno Roopsind, jak i współautor badań John Polisar, koordynator programu ochrony jaguarów w Wildlife Conservation Society, podkreślają, że umiarkowanie użytkowane lasy mogą służyć jako ważne korytarze ekologiczne pomiędzy lepiej chronionymi obszarami. „Jeśli naprawdę dobrze zarządzamy lasami, wpływ na duże ssaki jest minimalny, a jest to dużo lepsze rozwiązanie niż przekształcenie tych terenów w pastwiska lub pola uprawne” – dopowiada Roopsind. Polisar idzie nawet krok dalej: „Jeśli zagęszczenia jaguarów są dobre, wiesz, że las jest dobrze zarządzany.”