człowiek
Autor: Alcino J. Silva | dodano: 2017-07-25
Misterna sieć pamięci

Nasze wspomnienia zależą od umiejętności przypominania sobie szczegółów dotyczących świata – np. twarzy dziecka, gęsi, jeziora. Jednak, aby przekształcić je w prawdziwe doświadczenia, nasz mózg musi w jakiś sposób połączyć te elementy w całość – wyraz twarzy tego dziecka, kiedy widzi stado gęsi nagle wzlatujących z kępy szuwarów nad brzegiem jeziora.

Spójność pamięci zależy także od innych czynników. Nasze przeżycie przez tysiące lat zależało od zapamiętywania nie tylko właściwej informacji – na przykład, obrazu lwa lub węża – ale także sytuacji. Czy napotkaliśmy zwierzę nieoczekiwanie, konfrontując się z nim na rozległej, odizolowanej sawannie w Afryce, czy też zwiedzając zoo w San Diego?

Jeśli chcemy uniknąć innych zagrożeń w naszym codziennym życiu, również musimy wiązać ze sobą wspomnienia: ocena, czy pozornie atrakcyjna inwestycja jest warta realizacji, zależy od źródła rekomendacji – na przykład rzetelności osoby, która ją zasugerowała. Niepowodzenie w łączeniu wspomnień może mieć katastrofalne konsekwencje.

Neuronaukowcy zaczynają badać, w jaki sposób mózg wiąże ze sobą wspomnienia w czasie i przestrzeni. Dotychczas zdecydowana większość badań koncentrowała się na tym, jak gromadzimy, przechowujemy, przywołujemy i modyfikujemy poszczególne wspomnienia. Jednak większość wspomnień nie istnieje samodzielnie, jako pojedyncze, izolowane byty. Przeciwnie, jedno wspomnienie przywołuje kolejne, tworząc misterne sekwencje, które pomagają nam przewidywać i rozumieć otaczający nas świat.

Podstawowe mechanizmy, jakie wykorzystuje mózg, tworząc te powiązane wspomnienia, zaczynamy już odkrywać – po 20 latach badań w moim i i innych laboratoriach. Poznanie fizycznych procesów, które są zaangażowane w przeplatanie się pojedynczych wspomnień, da nam więcej niż tylko wiedzę na temat tego, jak działa mózg. Może również pomóc zapobiegać zaburzeniom pamięci, które niszczą naszą zdolność do tworzenia i wiązania ze sobą wspomnień.

Więcej w miesięczniku „Świat Nauki" nr 08/2017 »
Drukuj »
Ten artykuł nie został jeszcze skomentowany.
Aktualne numery
08/2018
10/2017 - specjalny
Kalendarium
Sierpień
18
W 1783 r. nad zachodnią Europą przeleciał tzw. meteor muskający atmosferę.
Warto przeczytać
Od czasów bomby atomowej nie było technologii, która zaalarmowałaby wynalazców do tego stopnia, że zdecydowali się ostrzec świat przed jej wykorzystaniem. Nie było aż do wiosny 2015 roku, kiedy biolożka Jennifer Doudna wezwała do ogłoszenia światowego moratorium na stosowanie CRISPR, nowego narzędzia do edycji genów - rewolucyjnej technologii, którą sama pomagała stworzyć, umożliwiającej wprowadzanie dziedzicznych zmian w ludzkich zarodkach.

Logowanie

Nazwa użytkownika

Hasło

Autor: Alcino J. Silva | dodano: 2017-07-25
Misterna sieć pamięci

Nasze wspomnienia zależą od umiejętności przypominania sobie szczegółów dotyczących świata – np. twarzy dziecka, gęsi, jeziora. Jednak, aby przekształcić je w prawdziwe doświadczenia, nasz mózg musi w jakiś sposób połączyć te elementy w całość – wyraz twarzy tego dziecka, kiedy widzi stado gęsi nagle wzlatujących z kępy szuwarów nad brzegiem jeziora.

Spójność pamięci zależy także od innych czynników. Nasze przeżycie przez tysiące lat zależało od zapamiętywania nie tylko właściwej informacji – na przykład, obrazu lwa lub węża – ale także sytuacji. Czy napotkaliśmy zwierzę nieoczekiwanie, konfrontując się z nim na rozległej, odizolowanej sawannie w Afryce, czy też zwiedzając zoo w San Diego?

Jeśli chcemy uniknąć innych zagrożeń w naszym codziennym życiu, również musimy wiązać ze sobą wspomnienia: ocena, czy pozornie atrakcyjna inwestycja jest warta realizacji, zależy od źródła rekomendacji – na przykład rzetelności osoby, która ją zasugerowała. Niepowodzenie w łączeniu wspomnień może mieć katastrofalne konsekwencje.

Neuronaukowcy zaczynają badać, w jaki sposób mózg wiąże ze sobą wspomnienia w czasie i przestrzeni. Dotychczas zdecydowana większość badań koncentrowała się na tym, jak gromadzimy, przechowujemy, przywołujemy i modyfikujemy poszczególne wspomnienia. Jednak większość wspomnień nie istnieje samodzielnie, jako pojedyncze, izolowane byty. Przeciwnie, jedno wspomnienie przywołuje kolejne, tworząc misterne sekwencje, które pomagają nam przewidywać i rozumieć otaczający nas świat.

Podstawowe mechanizmy, jakie wykorzystuje mózg, tworząc te powiązane wspomnienia, zaczynamy już odkrywać – po 20 latach badań w moim i i innych laboratoriach. Poznanie fizycznych procesów, które są zaangażowane w przeplatanie się pojedynczych wspomnień, da nam więcej niż tylko wiedzę na temat tego, jak działa mózg. Może również pomóc zapobiegać zaburzeniom pamięci, które niszczą naszą zdolność do tworzenia i wiązania ze sobą wspomnień.