człowiek
Autor: Witold Malinowski | dodano: 2012-08-09
Czy można zajść w kolejną ciążę, będąc już w ciąży?

Czy można zajść w kolejną ciążę, będąc już w ciąży?

Odpowiada prof. dr hab. n. med. Witold Malinowski z Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie.

Przy obecnej wiedzy medycznej potrafimy wyjaśnić wiele problemów związanych z rozwojem ciąż wielopłodowych. Jednakże ich etiologia często pozostaje w sferze domysłów i rozważań teoretycznych. Tak jest z powstawaniem ciąży bliźniaczej dwuzygotycznej w wyniku zapłodnienia dodatkowego (superfetatio). Jak sugeruje Weinberg, następuje ono, gdy u kobiety ciężarnej dochodzi do zapłodnienia drugiej komórki jajowej pochodzącej z następnego cyklu owulacyjnego. W tym czasie pierwsza, już zapłodniona komórka jajowa, znajduje się w zaawansowanym stadium rozwoju. Różnica w wieku bliźniąt wynosiłaby zatem co najmniej miesiąc.

Co ciekawe, już w Talmudzie wspomniano, że zapłodnienie dodatkowe zdarza się w bardzo rzadkich przypadkach całkowitego zdwojenia narządów rodnych kobiety (tzn. obecności dwóch macic i szyjek macicy). W takich sytuacjach do  superfetatio może dojść podczas pierwszego lub najwyżej drugiego miesiąca ciąży. W późniejszym okresie staje się już niemożliwe.

Do trzeciego miesiąca ciąży, czyli do momentu gdy rozwijające się jajo płodowe całkowicie wypełni jamę macicy, plemniki mogą przedostać się do jajowodu. Jednak aby doszło do kolejnej owulacji u kobiety ciężarnej, czynność hormonalna istniejącego już ciałka żółtego ciążowego musiałaby zostać silnie przytłumiona. A w takim przypadku dalszy rozwój pierwszej ciąży byłby praktycznie niemożliwy.

W ostatnich latach podano, że tego rodzaju mechanizm powstawania ciąż bliźniaczych dotyczy dwóch przypadków. Jak podają Bsat i Seoud, zapłodnienie dodatkowe zdarza się, gdy owulację  indukuje się  hormonalnie w przypadku istniejącej już nierozpoznanej ciąży. Oprócz tego prawdopodobnym momentem wystąpienia owulacji w trakcie rozwijającej się już ciąży jest okres, w którym synteza progesteronu (hormonu życia) kończy się w ciałku żółtym ciążowym, a zaczyna w łożysku. W takim przypadku może dojść do chwilowego odblokowania osi podwzgórzowo-przysadkowej i dokonania owulacji. Jednakże wówczas istniejąca już ciąża uległaby obumarciu lub poronieniu. Biorąc pod uwagę wiedzę na temat zmian hormonalnych w organizmie kobiety ciężarnej, ten mechanizm powstawania bliźniąt pozostaje nadal trudny do zaakceptowania.

W przypadku zaistnienia tego rodzaju ciąży, bliźnięta różniłyby się wielkością. Poród nastąpiłby w tym samym czasie, przy czym jedno z bliźniąt byłoby mniej dojrzałe od drugiego.

Kolejnym mechanizmem powstawania ciąży bliźniaczej dwuzygotycznej jest zjawisko nadpłodnienia (superfecundatio), które oznacza dodatkowe zapłodnienie drugiej komórki jajowej, uwolnionej w tym samym cyklu płciowym, przez plemniki pochodzące z oddzielnych stosunków płciowych, odbytych w krótkim odstępie czasu, z tym samym (ang. paternal superfecundation) lub różnymi partnerami (ang. heteropaternal superfecundatio). Kolejne zapłodnienie zwykle występuje w odstępie 3–4 dni, chociaż możliwy jest większy odstęp (np. 1–2 tygodnie).

Problem nadpłodnienia pozostawał w sferze domysłów i rozważań teoretycznych aż do 1978 roku, kiedy to w The New England Journal of Medicine ukazał się artykuł (Paul Terasaki i in.), w którym autorzy udowodnili w oparciu o oznaczanie haplotypów HLA, że badane przez nich dla celów sądowych bliźnięta dwuzygotyczne miały dwóch różnych ojców. Obecnie ten sposób powstawania ciąży bliźniaczej nie budzi żadnych wątpliwości. Dowodów dostarczają zwłaszcza badania USG i badania genetyczne (sprawy sądowe o ustalenie ojcostwa bliźniąt). W literaturze światowej opisano ponad 20 naukowo udokumentowanych przypadków bliźniąt pochodzących od dwóch różnych rasowo ojców. W prowadzonych przez siebie badaniach genetycznych Bellis i Baker stwierdzili, że bliźnięta pochodzące od dwóch różnych ojców mogą stanowić nawet 5% ciąż bliźniaczych.

Mechanizmy powstawania ciąż wielopłodowych stanowią zatem jedno z bardziej interesujących zagadnień w etiologii rozrodu człowieka.

Więcej w miesięczniku „Świat Nauki" nr 08/2011 »
Drukuj »
Ten artykuł nie został jeszcze skomentowany.
Aktualne numery
11/2017
10/2017 - specjalny
Kalendarium
Listopad
20
W 1985 r. Microsoft zaprezentował system operacyjny Windows 1.0.
Warto przeczytać
Historia Polski pełna jest mitów, półprawd, przemilczeń i niedomówień. Różne jej wątki bywały w ciągu wieków retuszowane, poprawiane i wygładzane, by w końcu przybrać postać miłej dla ucha opowieści – stawały się narodowymi mitami.

Logowanie

Nazwa użytkownika

Hasło

Autor: Witold Malinowski | dodano: 2012-08-09
Czy można zajść w kolejną ciążę, będąc już w ciąży?

Czy można zajść w kolejną ciążę, będąc już w ciąży?

Odpowiada prof. dr hab. n. med. Witold Malinowski z Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie.

Przy obecnej wiedzy medycznej potrafimy wyjaśnić wiele problemów związanych z rozwojem ciąż wielopłodowych. Jednakże ich etiologia często pozostaje w sferze domysłów i rozważań teoretycznych. Tak jest z powstawaniem ciąży bliźniaczej dwuzygotycznej w wyniku zapłodnienia dodatkowego (superfetatio). Jak sugeruje Weinberg, następuje ono, gdy u kobiety ciężarnej dochodzi do zapłodnienia drugiej komórki jajowej pochodzącej z następnego cyklu owulacyjnego. W tym czasie pierwsza, już zapłodniona komórka jajowa, znajduje się w zaawansowanym stadium rozwoju. Różnica w wieku bliźniąt wynosiłaby zatem co najmniej miesiąc.

Co ciekawe, już w Talmudzie wspomniano, że zapłodnienie dodatkowe zdarza się w bardzo rzadkich przypadkach całkowitego zdwojenia narządów rodnych kobiety (tzn. obecności dwóch macic i szyjek macicy). W takich sytuacjach do  superfetatio może dojść podczas pierwszego lub najwyżej drugiego miesiąca ciąży. W późniejszym okresie staje się już niemożliwe.

Do trzeciego miesiąca ciąży, czyli do momentu gdy rozwijające się jajo płodowe całkowicie wypełni jamę macicy, plemniki mogą przedostać się do jajowodu. Jednak aby doszło do kolejnej owulacji u kobiety ciężarnej, czynność hormonalna istniejącego już ciałka żółtego ciążowego musiałaby zostać silnie przytłumiona. A w takim przypadku dalszy rozwój pierwszej ciąży byłby praktycznie niemożliwy.

W ostatnich latach podano, że tego rodzaju mechanizm powstawania ciąż bliźniaczych dotyczy dwóch przypadków. Jak podają Bsat i Seoud, zapłodnienie dodatkowe zdarza się, gdy owulację  indukuje się  hormonalnie w przypadku istniejącej już nierozpoznanej ciąży. Oprócz tego prawdopodobnym momentem wystąpienia owulacji w trakcie rozwijającej się już ciąży jest okres, w którym synteza progesteronu (hormonu życia) kończy się w ciałku żółtym ciążowym, a zaczyna w łożysku. W takim przypadku może dojść do chwilowego odblokowania osi podwzgórzowo-przysadkowej i dokonania owulacji. Jednakże wówczas istniejąca już ciąża uległaby obumarciu lub poronieniu. Biorąc pod uwagę wiedzę na temat zmian hormonalnych w organizmie kobiety ciężarnej, ten mechanizm powstawania bliźniąt pozostaje nadal trudny do zaakceptowania.

W przypadku zaistnienia tego rodzaju ciąży, bliźnięta różniłyby się wielkością. Poród nastąpiłby w tym samym czasie, przy czym jedno z bliźniąt byłoby mniej dojrzałe od drugiego.

Kolejnym mechanizmem powstawania ciąży bliźniaczej dwuzygotycznej jest zjawisko nadpłodnienia (superfecundatio), które oznacza dodatkowe zapłodnienie drugiej komórki jajowej, uwolnionej w tym samym cyklu płciowym, przez plemniki pochodzące z oddzielnych stosunków płciowych, odbytych w krótkim odstępie czasu, z tym samym (ang. paternal superfecundation) lub różnymi partnerami (ang. heteropaternal superfecundatio). Kolejne zapłodnienie zwykle występuje w odstępie 3–4 dni, chociaż możliwy jest większy odstęp (np. 1–2 tygodnie).

Problem nadpłodnienia pozostawał w sferze domysłów i rozważań teoretycznych aż do 1978 roku, kiedy to w The New England Journal of Medicine ukazał się artykuł (Paul Terasaki i in.), w którym autorzy udowodnili w oparciu o oznaczanie haplotypów HLA, że badane przez nich dla celów sądowych bliźnięta dwuzygotyczne miały dwóch różnych ojców. Obecnie ten sposób powstawania ciąży bliźniaczej nie budzi żadnych wątpliwości. Dowodów dostarczają zwłaszcza badania USG i badania genetyczne (sprawy sądowe o ustalenie ojcostwa bliźniąt). W literaturze światowej opisano ponad 20 naukowo udokumentowanych przypadków bliźniąt pochodzących od dwóch różnych rasowo ojców. W prowadzonych przez siebie badaniach genetycznych Bellis i Baker stwierdzili, że bliźnięta pochodzące od dwóch różnych ojców mogą stanowić nawet 5% ciąż bliźniaczych.

Mechanizmy powstawania ciąż wielopłodowych stanowią zatem jedno z bardziej interesujących zagadnień w etiologii rozrodu człowieka.